Vandaag is het de dag

De koffers zijn gepakt, de papieren bij elkaar gezocht, de laatste werkdag gehad, en nu zijn we er klaar voor, nou bijna dan, eerst nog de nacht en dan vroeg in de ochtend vertrekken we naar schiphol. De katten aan de zorg van de buuv overlatend. Ik vind dat moment altijd erg moeilijk aangezien we gek op onze katten zijn en er een behoorlijk schuldgevoel heerst als we weer op vakantie gaan terwijl ik weet dat ze me waarschijnlijk geeneens missen. de buuv zorgt, voed, speelt en knuffelt met ze en voor de veiligheid zijn er nog twee die een een sleutel hebben.

We gaan er dus voor, liever morgen een uur langer op schiphol dan in de auto in de file dus lekker op tijd weg. Kids liggen al lang en breed in bed en ik ga zo ook.

Ike schijnt de kant van Texas te hebben gekozen dus ik hoop niet dat we daar nog al te veel last van hebben. hanna zit ondertussen al boven Europa heb ik begrepen dus ik hoop dat het hier niet te slecht wordt. Ik vind het spannend maar heb niet meer zo de zenuwen. heb een lading medicijnen ingepakt tegen mijn niersteen en ik hoop dat het allemaal mee gaat vallen.

ben erg benieuwd hoe de kids reageren op hun eerste super lang vliegreis. We brengen morgen natuurlijk even een bezoekje aan het vliegtuigterras zodat we alles goed kunnen bekijken.

Alle koffers op de handbagage na zit al in de auto. Het paste dat was wel een verrassing, maar goed ik kruip nu lekker alvast mijn bedje in . Ik hoop dat ik af en toe mijn blog kan bijhouden. We zijn helemaal niet vertrouwd met amerika dus even afwachten.