Dag 5 Blizzard beach

Vandaag hebben we besloten om naar een waterpark te gaan. De meeste stemmen gingen naar Blizzard Beach dus we trokken onze badkleding aan en zijn rond half tien in de auto gestapt.

Het park was makkelijk te vinden maar tot onze verbazing hoefde we geen parkeergeld te betalen. we konden zo ( met onze vingerafdruk en kaartje naar binnen en er was ook geen tassencontrole. Eenmaal binnen hebben we eerst een Mug gekocht, dat is een grote beker van ongeveer een halve liter die je onbeperkt kan bijvullen. Ik vond die mug wel erg leuk als souvenir maar het was ook handig aangezien we met ons vijven nogal wat drinken. De Mug koste 10,25 $ dus dat hadden we er met een paar bekers al uit.



We konden ook kluisjes huren, dat kostte 12 dollar waarvan je er 5 terug kreeg als je de sleutel weer inleverde. Aangezien we onze papieren altijd bij ons hebben, paspoorten geld en onze tickets was een kluisje echt een must! Bovendien konden we onze klerenerin kwijt en hoefde we ons nergens geen zorgen over te maken. Het weer was goed vandaag, wel bewolking en zon maar niet zo heet als gisteren, gelukkig want in de wachtrijen verbrand je levend.

Allereerst zijn we in een rivier ( cross country creek) gegaan waarin je op grote banden lekker kon dobberen. dat was wel lachen want iedereen probeerde niet de laatste te zijn, dus er werd met handen en voeten gepeddeld, vastgepakt, en geduwd. We hebben vreselijk gelachen. Chloë kwam klem te zitten en hing met haar benen omhoog in de band. Iedereen had de grootste lol. Bij de glijbanen zijn we eruit gegaan. Megan was natuurlijk weer eens bangig maar ze wilde het wel proberen We hebben de Downhill Double dipper geprobeerd. Je moest eerst een band pakken en dan naar boven. Als je aan de beurt was dan ging je in je band zitten en werd je zowat gelanceerd. Jeetje, dat ging zo snel, ik vloog zowat en moest me goed vast houden. ik vond dit de leukste attractie van de dag. Megan kwam buiten adem beneden, ze vond het wel erg rap gaan. De anderen vonden het"vet cool" Daarna hebben de glijbaan ernaast gedaan waarbij je op je buik op een mat door glijbanen naar beneden ging, de Snow stormers.

Dit beviel de kinderen zo goed dat ze nog een keer zijn gegaan. daarna zijn we de echt hoge glijbanen op gaan zoeken. Je kon daarvoor een hele drukke stoeltjeslift nemen maar wij zijn trappen gaan lopen. we hebben ons rot gelachen om de mensen die buiten adem omhoog strompelden. Boven hebben we de Team boat springs genomen. een grote band waar we met zijn vijven een enorme glijbaan naar beneden gingen met echt een rotvaart! Die was ook echt spectaculair. Die wilde we nog wel een keer doen.

John en Chloë wilde perse de stoeltjeslift nemen maar hadden niet gezien dat daar een dikke rij voor stond. Jesse, megan en ik waren ondertussen alweer een tijdje boven en zaten daar vol ongeduld te wachten. Toen ze er eindelijk waren was de rij voor de glijbaan ook een stuk langer maar goed we gleeën nog een keer naar beneden. beneden aangekomen waren er een aantal meiden die zich aan de rand van de glijbaan vast hielden en daardoor klapten wij onder hun vlot. Meggie deed zich daarbij zeer en we waren effe heel erg boos. onder Meggie's arm zaten ook schaafplekken.

Degene die de vlotten weer in de baan naar boven bracht was toevallig een Nederlander dus daar hebben we het even bij gemeld. Stomme meiden, er zijn niet voor niets veiligheidregels! Ze deden net alsof ze ons geen engels verstonden, alsof wij achterlijk zijn.



Nadat we wat afgekoeld waren zijn we wat gaan drinken en hebben we hotdogs gegeten. Grappig dat je niet alleen zakjes met mosterd en ketjup had maar ook met komkommer.

John en Jesse wilde dolgraag de super glijbanen doen, de summit plummet en de slush gusher. de laatste was echt niet geschikt voor onze meiden dus zijn wij naar het Ski patrol trainingscamp gegaan. dat was voor de kinderen echt leuk. Kinderglijbanen met en zonder banden, via een net en beweegbare blokken proberen naar de overkant te survivalen. We waren net op tijd om te zien hoe John en Jesse van 120 feet ( das ongeveer 36 meter) met een vaartje van ongeveer 88 km per uur van de glijbaan af sjeezden. Ongeloofelijk, wat een kick vonden ze dat. Jesse moest gelijk plassen en ze stoomden gewoon van de adrenaline.



Megan en ik hebben het daarna wat rustiger aangedaan, we zijn lekker het golfslagbad ingegaan terwijl de anderen nog een glijbaan wilden doen. Ondertussen was mijn rug en schouders ondanks de vele bewolking toch aardig rood gekleurd dus zijn we terug gegaan naar de villa. Eerst nog even naar de winkel drinken en een telefoonkaart halen zodat ik morgen even naar Sjoukje kan bellen. Daarna heeft john hamburgers gebakken met uien en bonensla. Ik heb er nog wat lekker rode druiven bij gedaan en klaar! Jesse heeft lekker gedouched en de meiden zitten nog in het zwembad, alsof ze vandaag nog geen water hebben gezien...