Vandaag was het de dag dat we weer naar huis moesten. We hadden gisteren al de koffers gepakt en hadden besloten voor de laatste keer uit te gaan ontbijten. Aangezien Ponderosa ons goed bevallen was zijn we daar weer gaan eten.
We hebben de villa afgesloten, de sleutel in het speciale sleutel kluisje gedaan en daarna de auto ingestapt. Bij ponderosa heb ik wat eieren met spek gegeten en wentelteefjes. Ik was wat nerveus dus ik heb niet zoveel gegeten. Nadat we waren uitgegeten zijn we in de auto gestapt. John had de tomtom ingesteld om naar Orlando International Airport te rijden. We hebben niet de tolwegen genomen. Bij het vliegveld aangekomen moesten we eerst de auto inleveren. Er kwam een vrouw die een rondje om de auto liep en vroeg of we nog problemen hadden gehad. John vertelde dat er problemen waren geweest met de passagiersdeur die niet op slot wilde met de afstandsbediening. De vrouw noteerde het en we kregen een bonnetje. daar stond het bedrag op 0 dus dat was goed.
We hebben de koffers gepakt en zijn de terminal ingegaan. John had zo door waar we naar toe moesten en met ons elektronisch ticket was inchecken een makkie. De koffers leverde we aan de overkant in, die zagen we pas weer in Amsterdam terug. Daarna hebben we wat winkels bezocht en hebben we wat gezeten totdat het tijd was om door de veiligheidcontrole te gaan. Schoenen uit en alles in bakken en alles ging door de scanner. Daarna hadden we nog wat tijd en hebben we wat gegeten want het liep al tegen de middag.
We zijn naar gate 40 gelopen waar de airbus op ons wachtte. de meiden hadden vette mazzel, die mochten in de cockpit! Allebei op de piloten stoel. John snaaide snel de camera uit de tas en dook er achter aan. Hij heeft er leuke foto's van gemaakt. Ik hoop ze nog te plaatsen, we hebben problemen met de laptop en daar heb ik alle andere blogjes en foto's op staan dus ik hoop ze nog te kunnen plaatsen.
Al snel vlogen we weg van Orlando. In de lucht zie je pas hoeveel water er is. Binnen twee uur landen we in Washington. Het landen was niet z'on sucses. De kinderen hebben steeds erg veel last van hun oren, bovendien toen we door de wolken vlogen kwamen we in een behoorlijke luchtzak terecht. Het halve vliegtuig gilde van schrik toen we ineens omlaag vielen, ook ik.
Bij aankomst in Washington hadden we tijd genoeg om naar de gate te lopen. Daar hebben we ook maar een half uurtje gezeten. We hebben de groene visa kaarten ingeleverd en toen begonnen ze al met boarden. We hadden weer 5 stoelen langs elkaar met het pad ertussen. Eigenlijk zou ik bij het raam en Chloë langs mij komen zitten maar we hadden de pech dat er een ontzettende dikke man voor John kwam te zitten. Ik snap niet dat ze iemand die eigenlijk niet in zijn stoel past in economie class laten vliegen. Hij zat gewoon klem. Bovendien kwam de stoel door het gewicht behoorlijk ver naar achteren en kon John zijn benen niet meer kwijt. We hebben toen besloten dat John met Chloë zou ruilen want die kon er wel makkelijk tussen maar de hele weg heb ik me zorgen gemaakt dat die stoel niet zou afbreken en boven op Chloë zou storten.
Na het opstijgen kwamen ze al redelijk snel met het eten, beef of pasta. Bij Jesse was de beef al op dus die moest pasta, terwijl het eten op de heenweg zo goed was was de pasta echt niet te eten en ik heb het meest ook laten staan. We hebben toen even films bekeken en toen heb ik een melatonine tabletje genomen en ben ik gaan slapen. De meiden hebben ook geslapen maar John en Jesse niet. Toen ik wakker werd zaten we al bijna boven Engeland. Je slaapt niet echt diep want je hoort wel vliegtuiggeluiden maar de tijd was zo voorbij. Bovendien hadden we behoorlijk rugwind en waren we op tijd bij schiphol.
We gingen landen en de kinderen hadden weer last van hun oren ondanks slikken, kauwen en gapen. Toen we eindelijk geland, zijn we eerst door de paspoort controle gegaan en zijn we op zoek gegaan naar de bagage en die hadden we behoorlijk snel te pakken. We stonden dus zo buiten, hebben de bus naar P3 gepakt en daarna na P3 extra. De auto starte gelukkig gelijk, we hebben de boel ingeladen en zijn door de dikke mist naar huis gereden waar iedereen behalve John het bed is ingedoken. Eerst hebben we natuurlijk onze katten allemaal geknuffeld..
We hebben een super vakantie gehad maar zijn blij om weer in Nederland te zijn, Het was wel even schrikken het was 7 graden toen we vanmorgen aankwamen.
We hebben de villa afgesloten, de sleutel in het speciale sleutel kluisje gedaan en daarna de auto ingestapt. Bij ponderosa heb ik wat eieren met spek gegeten en wentelteefjes. Ik was wat nerveus dus ik heb niet zoveel gegeten. Nadat we waren uitgegeten zijn we in de auto gestapt. John had de tomtom ingesteld om naar Orlando International Airport te rijden. We hebben niet de tolwegen genomen. Bij het vliegveld aangekomen moesten we eerst de auto inleveren. Er kwam een vrouw die een rondje om de auto liep en vroeg of we nog problemen hadden gehad. John vertelde dat er problemen waren geweest met de passagiersdeur die niet op slot wilde met de afstandsbediening. De vrouw noteerde het en we kregen een bonnetje. daar stond het bedrag op 0 dus dat was goed.
We hebben de koffers gepakt en zijn de terminal ingegaan. John had zo door waar we naar toe moesten en met ons elektronisch ticket was inchecken een makkie. De koffers leverde we aan de overkant in, die zagen we pas weer in Amsterdam terug. Daarna hebben we wat winkels bezocht en hebben we wat gezeten totdat het tijd was om door de veiligheidcontrole te gaan. Schoenen uit en alles in bakken en alles ging door de scanner. Daarna hadden we nog wat tijd en hebben we wat gegeten want het liep al tegen de middag.
We zijn naar gate 40 gelopen waar de airbus op ons wachtte. de meiden hadden vette mazzel, die mochten in de cockpit! Allebei op de piloten stoel. John snaaide snel de camera uit de tas en dook er achter aan. Hij heeft er leuke foto's van gemaakt. Ik hoop ze nog te plaatsen, we hebben problemen met de laptop en daar heb ik alle andere blogjes en foto's op staan dus ik hoop ze nog te kunnen plaatsen.
Al snel vlogen we weg van Orlando. In de lucht zie je pas hoeveel water er is. Binnen twee uur landen we in Washington. Het landen was niet z'on sucses. De kinderen hebben steeds erg veel last van hun oren, bovendien toen we door de wolken vlogen kwamen we in een behoorlijke luchtzak terecht. Het halve vliegtuig gilde van schrik toen we ineens omlaag vielen, ook ik.
Bij aankomst in Washington hadden we tijd genoeg om naar de gate te lopen. Daar hebben we ook maar een half uurtje gezeten. We hebben de groene visa kaarten ingeleverd en toen begonnen ze al met boarden. We hadden weer 5 stoelen langs elkaar met het pad ertussen. Eigenlijk zou ik bij het raam en Chloë langs mij komen zitten maar we hadden de pech dat er een ontzettende dikke man voor John kwam te zitten. Ik snap niet dat ze iemand die eigenlijk niet in zijn stoel past in economie class laten vliegen. Hij zat gewoon klem. Bovendien kwam de stoel door het gewicht behoorlijk ver naar achteren en kon John zijn benen niet meer kwijt. We hebben toen besloten dat John met Chloë zou ruilen want die kon er wel makkelijk tussen maar de hele weg heb ik me zorgen gemaakt dat die stoel niet zou afbreken en boven op Chloë zou storten.
Na het opstijgen kwamen ze al redelijk snel met het eten, beef of pasta. Bij Jesse was de beef al op dus die moest pasta, terwijl het eten op de heenweg zo goed was was de pasta echt niet te eten en ik heb het meest ook laten staan. We hebben toen even films bekeken en toen heb ik een melatonine tabletje genomen en ben ik gaan slapen. De meiden hebben ook geslapen maar John en Jesse niet. Toen ik wakker werd zaten we al bijna boven Engeland. Je slaapt niet echt diep want je hoort wel vliegtuiggeluiden maar de tijd was zo voorbij. Bovendien hadden we behoorlijk rugwind en waren we op tijd bij schiphol.
We gingen landen en de kinderen hadden weer last van hun oren ondanks slikken, kauwen en gapen. Toen we eindelijk geland, zijn we eerst door de paspoort controle gegaan en zijn we op zoek gegaan naar de bagage en die hadden we behoorlijk snel te pakken. We stonden dus zo buiten, hebben de bus naar P3 gepakt en daarna na P3 extra. De auto starte gelukkig gelijk, we hebben de boel ingeladen en zijn door de dikke mist naar huis gereden waar iedereen behalve John het bed is ingedoken. Eerst hebben we natuurlijk onze katten allemaal geknuffeld..
We hebben een super vakantie gehad maar zijn blij om weer in Nederland te zijn, Het was wel even schrikken het was 7 graden toen we vanmorgen aankwamen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten